in Article, Blog

วัฒนธรรม Me Too กับการใช้ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส

เปลี่ยนมาใช้โอเพนซอร์ส ให้ภาครัฐใช้ก่อน ถึงจะใช้ตาม, ของผิดกฏหมายเต็มไปหมดแผ่นละ 50 บาทบ้าง 200 บาทบ้าง ไม่เห็นมีใครทำอะไรแล้วจะมารณรงค์ใช้ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สทำไม ทั้งๆ ที่ของเถื่อนยังมีอยู่, จะใช้ทำไมใช้ยากเหมาะสำหรับคนเก่งๆ เขาใช้กัน, ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สเป็นซอฟต์แวร์ที่ใช้งานไม่ได้ ฯลฯ เรามักจะได้ยินหลายคนพูดอย่างนี้ใช่มั๊ยครับ แล้วท่านเคยได้ยินอย่างนี้มั๊ยครับ โครงการส่งเสริมการใช้งาน Open Source ในหน่วยงาน เพื่อทำให้เป็นองค์กรที่เป็นแบบอย่างในการใช้งานซอฟต์แวร์ที่ถูกต้อง หลายท่านอาจไม่คิดว่ามีอย่างนี้ด้วยหรือ? แต่ในความเป็นจริงแล้วเขาทำกันไปตั้งนานแล้วครับ ใครที่เพิ่งมาคิดทำกันตอนนี้เรียกได้ว่าเชยมากๆ

ที่ผ่านมา Thai Open Source นำเสนอบทความเกี่ยวกับโอเพนซอร์สมาพอสมควร แนวทางด้านบวกบ้างด้านลบบ้าง แต่ท่านที่เคยได้อ่านอาจจะเข้าใจโอเพนซอร์สมากขึ้น เข้าใจถึงความยากลำบากของกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่ยังไม่ย่อท้อในการพัฒนา ซอฟต์แวร์ในวิถีทางโอเพนซอร์ส เข้าใจว่ายังมีกลุ่มคนที่พยายามผลักดันโอเพนซอร์สในรูปแบบกิจกรรมต่างๆ หากท่านเป็นคนหนึ่งที่อยากหันมาใช้ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สเพราะไม่อยากละเมิด ลิขสิทธิ์ ไม่อยากขโมยของๆ คนอื่นมาใช้ การเริ่มต้นด้วยตัวของท่านเองสามารถทำได้ครับ ไม่ต้องรอคนอื่นก็เหมือนกับการทำความดี

อย่ามองว่าบริษัทซอฟต์แวร์ คิดราคาแพงหูฉี่ หรือมองบริษัทซอฟต์แวร์เห็นแก่ตัว ฯลฯ หากแต่เพราะกลไกทางธุรกิจ เมื่อมีผลิตภัณฑ์หรือสินค้า การจำหน่ายหรือวิธีการที่จะได้มาครอบครองต้องมีการแลกเปลี่ยนด้วยตัวเงิน เสมอ เพราะซอฟต์แวร์ไม่ได้เพาะเมล็ด หรือรดน้ำลงพื้นแล้วได้เป็นแผ่นโปรแกรมออกมาหากต้องใช้แรงงานแรงกายและกำลัง ทรัพย์ในการพัฒนา จัดทำเป็นผลิตภัณฑ์ออกมา ซึ่งซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สก็เช่นเดียวกัน หากคุณมีเงินไม่พอที่จะซื้อหามาได้ อย่าขโมยใช้ หากมีซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สที่สามารถหยิบจับเอามาใช้ได้ก็ใช้เถอะครับ หากมีกำลังทรัพย์เพียงพอก็ซื้อซอฟต์แวร์ที่คุณอยากใช้ให้ถูกต้อง ถูกกฏหมาย

หลาย ท่านอาจแย้งว่าการใช้ซอฟต์แวร์ที่ละเมิดก็เหมือนกับการขโมยหรือเป็นโจร ซึ่งดูรุนแรงไป แต่หากมามองทางด้านจริยธรรม หากคุณมีสินค้าของคุณแลัวมีคนมาขอซื้อไปใช้งาน แต่อีก 10 นาที มีสินค้าของคุณที่เป็นของก็อปวางแผงกันกลื่นขายแข่งกับสินค้าของคุณเอง คุณจะทำอย่างไร? คุณจะเอาเงินที่ไหนไปจ้างลูกน้อง จ่ายค่าโน่นนี่ จิปาถะ ในต่างประเทศมีการรณรงค์ให้ใช้สินค้าที่ถูกกฏหมายและมีบทลงโทษรุนแรงมาก สำหรับผู้ซื้อและผู้ขายสินค้าลอกเลียนหรือสินค้าที่ผิดกฏหมาย บางประเทศการไม่เคารพในเรื่องของลิขสิทธิ์ถือว่าไม่มีการเคารพความเป็น มนุษย์กันเลยทีเดียว หากใครเคยซื้อแผ่น DVD จะมีภาพยนต์สั้นที่บอกว่า การซื้อ DVD ที่ผิดกฏหมายคืออาชญากรรม ซึ่งมันก็เป็นเช่นนั้น แล้วในประเทศเราล่ะจะแก้ไขปัญหานี้อย่างไร

การแก้ปัญหาการละเมิด ลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ ไม่ได้แก้ปัญหาด้วยการหันมาใช้ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส หากแต่ต้องเริ่มที่จิตวิญญาณที่ว่า เราจะไม่ทำในสิ่งที่ผิด เราจะเป็นคนดี เพียงเท่านี้เอง ส่วนการหันมาใช้ซอฟแวร์โอเพนซอร์สนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง หากทุกคนคิดได้เช่นนี้ ทุกคนจะมีภูมิคุ้มกันที่จะไม่ละเมิดสิทธิ์ในกรณีอื่นๆ ได้เช่นกัน เช่น เรื่องเพลงก็อป รองเท้า กระเป๋า เสื้อผ้า ฯลฯ อ้อ อีกอย่างการใช้ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส ไม่เกี่ยวกับเรื่องของความพอเพียง อย่าสับสนกัน การเลือกใช้ซอฟต์แวร์ที่เหมาะสมกับตนเอง ไม่ละเมิดสิทธิ์คนอื่น ไม่ได้เกี่ยวกับความพอเพียงแต่อย่างใด เขียนมายืดยาวก็เพียงอยากอธิบายให้เข้าใจว่าการทำดีเริ่มได้ที่ตัวท่านเอง การใช้งานซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สก็เริ่มได้ที่ตัวท่านเองเช่นกัน