ประสบการณ์ตัวลอก

เพิ่งผ่านประสบการณ์ตัวลอกมาหมาดๆ ที่บอกว่าตัวลอกนี่ไม่ได้หมายความว่าเป็นเด็กดักแด้นะครับ เนื่องจากไปต่างจังหวัดอยู่ช่วงหนึ่งก็หลายวันอยู่ ที่นั่นเขาใช้น้ำบาดาลและมีกลิ่นเหมือนเหล็ก มีตะกอนคล้ายกับสนิมด้วย ก็คิดว่าไม่เป็นอะไรอาบได้ หลังจากกลับมา กทม. ก็มีอาการคันมือคันแขนนิดหน่อย พอผ่านไปได้ 2 วันอาการเริ่มเป็นเยอะขึ้น เรียกได้ว่าเป็นผดผื่นคันทั้งมือและแขน แถมเหมือนเป็นตุ่มตรงง่ามนิ้วมือคันๆ เข้าใจไปเองว่าน่าจะเกิดจากอาการแพ้น้ำ ไม่ก็แพ้อะไรสักอย่าง แต่อาการลอกมันลามมาจากง่ามนิ้วมือจนถึงต้นแขนเลยทีเดียว นอนไม่หลับแถมแสบร้อนเวลาเกา ก็เลยทนคันไม่ไหวหาวิธีแก้ไขอาการคัน อาบน้ำ ทาแป้ง ทาโลชั่น แต่อาการคันก็ไม่หาย ก็เลยหายาอื่นมาลองดูก่อนคิดว่าไม่ได้เป็นอะไรเยอะ ก็เลยหาครีมคาลาไมล์มาทา อาการคันก็ไม่หาย เพราะอาการคันลามจากมือไปง่ามนิ้วและเริ่มมีอาการลอกของผิวหนังตรงง่ามนิ้วคล้ายกับอาการแพ้น้ำ ก็เลยจัดซีม่าโลชั่น กับขี้ผึ้งเบอร์ 29 มาทาคู่กันเลย ดูซิมันจะหายคันมั๊ย
หลังจากที่ทาซีม่าโลชั่นวันแรกๆ เหมือนจะได้ผล แต่มันไม่ได้ผลมากตามที่คาดหวังไว้และอาการคันก็ยังอยู่เหมือนเดิม ง่ามนิ้วมือเริ่มลอกมากขึ้น ลอกออกมาเรื่อยๆ ง่ามนิ้วลอกกว่า 1 อาทิตย์ก็ไม่หมด และอาการลอกก็ขยายเพิ่มมาที่มือและแขน เรียกได้ว่าอาบน้ำเสร็จจะเห็นผิวหนังวงขาวเตรียมลอกคราบกันเลยทีเดียว ส่วนที่เหมือนจะลอกเริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีเข้มขึ้นและแพ้งมากๆ ทำให้คิดไปว่ามันอาจจะลามก็ได้ จากนั้นอาการการลอกคราบก็เริ่มลอกอย่างเป็นขั้นคอน ทาครีมแล้วลอกออกมาเป็นแผ่นได้ ดึงออกเรื่อยๆ ก็สนุกมือ แต่มือและแขนดูน่ากลัวมากหลังจากจับอาการได้ก็พยายามทาโลชั่นให้ผิวที่แห้งมีความชุ่มชื้นบ้างและตามลอกอยู่ทุกวัน แต่ดีหน่อยที่อาการคันหายไปบ้างแล้ว หลังจากดูอาการไป 1 อาทิคย์ก็พบว่ามันค่อยๆ ทะยอยลอกความน่ากลัวก็น้อยลงตามไปด้วย เริ่มมีความมั่นใจในการออกจากบ้านมากขึ้น 😛 ตอนนี้หายเกือบ 100% แล้วยังมีผิวหนังบางส่วนที่ลอกออกมาไม่หมดคิดว่าคงไม่เริ่มอาการคันรอบใหม่ละ

Leave a Reply