SiPA « Anuchit's Blog

เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาได้เข้าประชุมกับผู้บริหารของสำนักงานฯ ซึ่งได้ส่งสัญญาณมาว่าจะไม่มีงบประมาณที่เกี่ยวข้องกับโอเพนซอร์สแล้ว เพราะอีก 2-3 ปีข้างหน้าก็จะเปิด AEC แล้ว ในช่วง 10 ปี ที่ผ่านมาการกระตุ้นกลุ่มผู้ใช้ในเกิดความตระหนักในเรื่องซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส ไม่ค่อยประสบผลสำเร็จ และผู้ใหญ่ระดับสูงไม่ค่อยเห็นด้วยนัก ก็เลยได้การบ้านกลับมาคิดว่าอยากทำอะไรให้อุตสาหกรรมซอฟต์แวร์เดินหน้าฝ่า AEC ต่อไปได้ จะโอเพนซอร์สหรือไม่โอเพนซอร์สก็ลองไปคิดดู

สำหรับผมเองเลิกคิดเรื่องการสนับสนุนการใช้ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สในกลุ่มผู้ใช้ไปนานแล้ว เพราะไม่ว่าอย่างไร ความคุ้นเคย ความสะดวกสะบาย ก็เป็นที่ชื่นชอบของคนส่วนใหญ่ หากต้องมาใช้งานซอฟต์แวร์ที่ไม่คุ้นเคยการต่อต้านย่อมเกิด การต่อต้านจะไม่เกิดเมื่อองค์กรมีนโยบายที่ชัดเจน ต้องการลดต้นทุนซอฟต์แวร์ลงจริงๆ ช่วงปี 2009 กระแสของ Cloud เริ่มมาแรงทั้ง IaaS และ SaaS การเปิดตัว Google Apps การพัฒนาซอฟต์แวร์แบบ SaaS ทำให้เกิดโมเดลธุรกิจแบบ Pay as You Go กระแสการใช้ SaaS เน้นการจ่ายที่น้อยลง ซึ่งได้ผลลัพท์ที่ดี ดังนั้นเรื่องโอเพนซอร์สน่าจะวนกลับไปเป็นเรื่องหลังบ้านที่คนทั่วไปไม่ต้องรับรู้น่าจะดีที่สุด การสนับสนุนให้นักพัฒนาต่อยอดความสามารถจากซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สจะเป็นต้นทุนที่ดีในการเริ่มทำผลิตภัณฑ์และบริการ จะช่วยลดเวลาในการเข้าสู่ตลาดได้อย่างรวดเร็ว หากใช้โมเดลในการพัฒนาซอฟต์แวร์แบบโอเพนซอร์สก็จะยิ่งเกิดประโยชน์มหาศาล

ไม่มีงบแล้วจะทำอย่างไร? ในปี 2010 ผมโดนให้ออกจากสำนักงานฯ ไปเร่ร่อนอยู่ 3 เดือน เรื่องจากปัญหาเรื่องงบประมาณ ซึ่งเป็นปัญหาที่ลามมาจากปัญหาการเมืองภายใน พอกลับเข้ามาทำงานอีกครั้งในปี 2011 ฝ่ายโอเพนซอร์สก็โดนยุบเนื่องจากการปรับโครงสร้างองค์กร มีนโยบายไม่ให้วิจัยและพัฒนาซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สอย่างระบบปฏิบัติการ Suriyan และชุดซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส Chantra ก็บอกเป็นนัยแล้วว่า การสนับสนุนการใช้งานซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สคงไม่มีแล้ว ให้เตรียมกดสวิตท์พาราชูตได้ จากหลายๆ เหตุการณ์ที่ผ่านมาทำให้ผมไม่ค่อยแคร์เรื่องเหล่านี้เท่าไร เรียกได้ว่าเข้าใจ มีเริ่มก็ต้องมีเลิก เป็นเรื่องธรรมดา สำหรับคนที่ติดตามจาก thaiopensource.org, บล็อกของผมที่นี่ และสื่อโซเชียลมีเดียต่างๆ ก็คงได้รับประโยชน์จากข้อมูลข่าวสาร, How-To และบทความต่างๆ ไม่มากก็น้อย อนาคตจะเป็นอย่างไรก็คงต้องรอดูกันต่อไปครับ

ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา SIPA มีการปรับโครงสร้างองค์กรครั้งใหญ่ ซึ่งดูแล้วเหมือนโครงสร้างจะเล็กลงแต่ก็ไม่เล็กซะทีเดียว สรุปแล้วมี 15 ฝ่าย 4 สาย? ได้แก่

สายยุทธศาสตร์และเทคโนโลยี

ฝ่ายยุทธศาสตร์และแผนงาน
ฝ่ายส่งเสริมและพัฒนาเทคโนโลยี
ฝ่ายพัฒนาบุคลากรและวิชาการ

สายส่งเสริมอุตสาหกรรม

ฝ่ายมาตรการส่งเสริม
ฝ่ายส่งเสริมการตลาด Enterprise
ฝ่ายส่งเสริมการตลาด Digital Content
ฝ่ายพัฒนาผู้ประกอบการ
สาขา เชียงใหม่, ภูเก็ต, นครราชสีมา, ศูนย์ไทยกริดฯ

สายบริหาร

ฝ่ายบริหารทั่วไป
ฝ่ายบัญชี การเงิน งบประมาณ
ฝ่ายกฏหมาย
ฝ่ายทรัพยากรบุคคล

สายสำนักงาน

ฝ่ายตรวจสอบ
ฝ่ายสื่อสารองค์กร
ฝ่ายบริหารความเสี่ยงและควบคุมภายใน

หากท่านดูแล้วจะทราบว่าไม่มีฝ่ายโอเพนซอร์สแล้ว สำหรับภาระหน้าที่ที่เกี่ยวกับโอเพนซอร์สหลังจากนี้คงไม่มีแล้วครับ ก็ขอขอบคุณทุกๆ ท่านที่เป็นกำลังใจคอยให้กำลังใจอยู่เสมอๆ ภาระหน้าที่ใหม่ของผมจะอยู่ใน “ฝ่ายส่งเสริมและพัฒนาเทคโนโลยี” ซึ่งมี 16 ชีวิตถือว่าเป็นทีมที่ใหญ่กว่าเดิม มีคนเก่งๆ หลายด้านอยู่ในฝ่ายนี้ที่สามารถช่วยเหลือผู้ประกอบการในด้านเทคโนโลยีเพื่อที่จะนำไปพัฒนาผลิตภัณฑ์และบริการของผู้ประกอบการได้ ผู้ประกอบการท่านใดหรือผู้ที่สนใจด้านเทคโนโลยีใหม่ๆ ก็เข้ามาปรึกษาหรือสอบถามกันได้ครับ :)

SIPA กับ Cloud เนี่ยผลุบๆ โผล่ๆ มานานละ ไม่ค่อยอยากย้อนอดีตแต่ก็เวลามีคนพูดถึง Cloud ที่ SIPA แล้วรู้สึกอึดอัด ประมาณว่า “พวกเมิงมีโอกาสครั้งนึงแล้ว แต่ทำไมไม่ทำ ?” จริงๆ ครับ โครงการที่เกี่ยวกับ Cloud ที่ SIPA มามานานแล้ว ประมาณเกือบๆ 2 ปีเห็นจะได้ แต่ไม่ค่อยได้รับความสนใจ เพราะไม่มีใครเข้าใจ จนเอาเข้าจริง 2 ปีให้หลังดันมาสนใจ เห็นเขาว่า Cloud ก็ Cloud กับเขาด้วย แต่ก็แค่ งูๆ ปลาๆ เพราะไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ เมื่อวานพี่ที่ TD1 ส่งสัญญาณเรื่องการอบรม Cloud ซึ่งฝ่ายถ่ายทอดเทคโนโลยีฝากถามมา โดยให้ผมหาคอร์สอบรมให้ ผมก็เลยจัดคอร์สชุดใหญ่ อบรม 4 วัน วันละ 6 ชั่วโมง เอาแบบให้ตายกันไปข้างนึง คอร์สชื่อ Building and Using a Eucalyptus Cloud คอร์สนี้เป็นของ Eucalyptus จริงๆ ซึ่งต้องไปเรียนที่อเมริกาโน่นเลย ผมคิดว่าใครได้ไปเรียนคอร์สนี้ถือว่าคุ้มค่ามากๆ นอกจากจะได้ไปแคลิฟอร์เนียแล้ว ยังได้ไปเรียนกับต้นตำหรับผู้พัฒนา Eucalyptus จริงๆ ด้วย อ้อ ลืมไป ค่าเรียนตกอยู่คนละ 4 หมื่นกว่าๆ ยังไม่รวมค่าเดินทาง ค่าที่พัก ฯลฯ คิดว่า ฝ่ายถ่ายทอดเทคโนโลยี คงมีคำตอบที่ดีๆ ให้เร็วๆ นี้ หวังว่าจะมีโครงการสนับสนุนการพัฒนาผู้ประกอบการและผู้ที่สนใจไปเรียน Eucalyptus ที่ต่างประเทศ หรือเชิญวิทยากรบินมาสอนที่นี่ ก็คิดไปเรื่อยเปื่อย บางทีอาจเงียบเหมือนเมื่อ 2 ปีที่แล้วก็เป็นได้ ใครจะไปรู้ อย่างที่ผมเกริ่นไว้ในตอนแรก ถ้า SIPA ยัง งูๆ ปลาๆ ในเรื่อง Cloud อยู่ก็คาดหวังได้อยากครับ :P

วันนี้ผมได้มีโอกาสมาเป็นกรรมการพิจารณาผลงานการประกวดในกิจกรรมต่างๆ ของโครงการ IT Esaan ที่สำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งขาติ (องค์การมหาชน) สาขา นครราชสีมา ซึ่งวันนี้มีการเปิดตัวโครงการห้องเรียนโอเพนซอร์สและมีการอบรมระบบ ปฏิบัติการ Suriyan ด้วย ผมและทีมงาน Thai Open Source ปลุกปล้ำ Suriyan มาได้เกือบครึ่งปีที่ผ่านมา ทีมงานได้พยายามค้นหายอดฝีมือมาเขียนคู่มือ Suriyan และแผ่นสื่อการสอนที่จะออกมาประมาณกลางปีนี้ แต่วันนี้ผมพบว่าทีมงานและบุคลากรทางภาคอีสาน ไม่ว่าจะเป็นอาจารย์จากมหาวิทยาลัยหลัก 5 มหาวิทยาลัยที่มีความตั้งใจจะเผยแพร่ความรู้ด้านโอเพนซอร์สให้เป็นที่ แพร่หลายในภาคอีสาน วันนี้ผมพบแล้วว่า 5 มหาวิทยาลัยสามารถเป็นแรงขับเคลื่อนที่สำคัญและเป็นแบบอย่างในการผลักดัน โอเพนซอร์สเข้าสู่ชุมชน ภาครัฐ สถาบันการศึกษา และองค์กรเอกชนได้

สิ่งที่ประหลาดใจและประทับใจมากที่สุดคือหนังสือคู่มือ “Suriyan ระบบปฏิบัติการแห่งยุค” เขียนโดย คุณกิตติกร กรรณิการ์ เป็นหนังสือ Suriyan เล่มที่ 2 ที่ผมอ่านแล้วประทับใจ แต่หนังสือเล่มนี้พิมพ์ออกมาเร็วมาก พิมพ์ครั้งแรก จำนวน 2,000 เล่ม เมื่อเดือนมกราคม 2553 ที่ผ่านมา สำหรับหนังสือเล่มนี้พิมพ์ 4 สี ทั้งเล่ม อ่านเข้าใจง่าย แต่ไม่ทราบว่ามีจำหน่ายหรือไม่ ถ้าอยากได้คงต้องติดต่อทางสำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งขาติ (องค์การมหาชน) สาขา นครราชสีมาครับ

ผมชอบอ่านข่าวที่ทั้ง NECTEC หรือ SIPA มาโปรโมท ซึ่งส่วนใหญ่มักจะมีความคิดเห็นจากทางบ้าน ออกในแนวด้านลบ ซึ่งทั้ง 2 หน่วยงานโดนกันถ้วนหน้า เหมือนเป็นเรื่องสนุกสนานที่ต้องตามอ่านความคิดเห็นเหล่านี้ แต่ทุกๆ ความคิดเห็นก็สะท้อนมุมมองอะไรหลายๆ อย่าง ทั้งในด้านการจัดการเรื่องการละเมิดลิขสิทธิ์ การหาผลประโยชน์ การไม่เข้าใจข้อเท็จจริง ฯลฯ หลากหลายเรื่องทำให้ผมรู้สึกปลง เรื่องใหญ่ที่บอกว่าโอเพนซอร์สในบ้านเราไม่โตเพราะเรื่องการละเมิดลิขสิทธิ์ มีแผ่นเถื่อนขายอยู่เกลื่อนกลาด เพราะไม่มีหนังสือคู่มือ ซีดีมัลติมีเดีย ไม่มีคนให้ถาม ฯลฯ สิ่งเหล่านี้เป็นปัญหาโลกแตกสำหรับคนไทย การที่ประเทศเราเริ่มต้นจากโอเพนซอร์สแบบเห็นแก่ตัวก็เป็นอย่างนี้แหละ เป็นเรื่องปกติที่หลายๆ ประเทศเขาเป็นกันและพยายามหาทางแก้ปัญหา แต่ไม่เห็นจะบานปลายเหมือนประเทศไทย เอาเป็นว่าหลายๆ ประเทศถูกบังคับให้ใช้ซอฟต์แวร์ที่ไม่ละเมิดผ่านทางกฏหมาย นั่นก็ส่วนหนึ่งทำให้ลดปัญหาและเข้าใจสิทธิ์ในการใช้ซอฟต์แวร์ได้ แต่ประเทศเราเองแม้แต่ซอฟต์แวร์ลิขสิทธิ์ยังไม่รู้เลยว่าเป็นอย่างไร มีหน้าตาอย่างไร สิทธิที่ได้รับจากการซื้อซอฟต์แวร์ที่มีลิขสิทธิ์ถูกต้องเป็นอย่างไร คนที่รู้ก็คงเป็นคนที่ซื้อซอฟต์แวร์ที่มีลิจสิทธิ์ถูกต้องละครับ NECTEC หรือ SIPA เองก็พยายามรณรงค์จากข้อดีของโอเพนซอร์ส แต่ไม่ได้รณรงค์จากความเชื่อหรือปรัญญาของซอฟต์แวร์เสรี แต่ว่าใครจะแคร์ล่ะ เพราะของมันได้ฟรี ไม่เสียตังค์ ฯลฯ มันก็ดีอยู่แล้ว ทำให้การเข้าถึงความเข้าใจที่ถูกต้องของซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สและซอฟต์แวร์ เสรีผิดพลาดไปทั้งหมด ผมเองเห็นปัญหาหลายอย่างได้แต่พยายามอธิบายว่าอะไรเป็นอะไร แต่ก็เศร้าใจครับ :) Continue reading →

Anuchit's Blog

งบประมาณ

ปรับโครงสร้างองค์กรครั้งใหญ่

ซิป้าโคราชกับห้องเรียนโอเพนซอร์ส

NECTEC V.S. SIPA ฮาด้วยกันทั้งคู่